Θα το πω, χωρίς ενδοιασμούς και υπεκφυγές: οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, μηδενός εξαιρουμένου, είναι τεμπέληδες.
Γιατί το λέω αυτό; Απλά γιατί είναι η αλήθεια και τα στοιχεία το αποδεικνύουν. Προτού όμως με σταυρώσετε, διαβάστε το άρθρο για να καταλάβετε γιατί το υποστηρίζω.
Ας δούμε τον βίο ενός κοινού μικρομεσαίου επιχειρηματία. Ένα προφίλ που είμαι σίγουρος ότι περνάει καθημερινά από μπροστά σας, έστω κι αν δεν έχετε σταματήσει να το σκεφτείτε.
Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας ξεκινάει τη μέρα του κάπως έτσι. Ξυπνάει κάθε πρωί με 100 προβλήματα στο μυαλό του που τον απασχολούν στην επιχείρησή του, και που κανένα σχεδόν δεν είναι το μάρκετινγκ της, αλλά περισσότερο έχει να κάνει με την εικόνα που προβάλλεται προς τα έξω, δηλαδή τον εγωισμό του.
Αφού λοιπόν επιβεβαιώσει όλα αυτά τα προβλήματα, τα εγκυροποιήσει στο νου του, ότι όντως υπάρχουν και σίγουρα δεν φταίει αυτός για τη δημιουργία τους, τα καταχωρεί στο καλάθι αχρήστων του μυαλού του. Εκεί μέσα, στο ίδιο κουτάκι, έχει βάλει τις ανάγκες των πελατών του και του προσωπικού του. Και πηδάει από το κρεβάτι του γεμάτος ενέργεια να ξεκινήσει τη μέρα του.
Αφού βρίσει τη σύζυγό του κατά την έξοδό του από το σπίτι, κλωτσήσει τη γάτα, τσακωθεί με τον γείτονα και πλακωθεί με κάνα δυο στον δρόμο καθ’ οδόν για το μαγαζί του, γιατί τον έκοψαν ή γιατί δεν άναψαν φλας που έστριψαν, με χίλια ζόρια φτάνει στη δουλειά. Α! Και να μην ξεχάσω ότι έχει πιει και έναν τριπλό εσπρέσο στη διάρκεια της διαδρομής, αλλιώς το μυαλό για παραγωγικότητα δεν παίρνει μπροστά.
Έχει μπει τώρα στο μαγαζί του. Είναι τσίτα στα νεύρα και αντί να συγκεντρωθεί να δει ποιες είναι οι σπουδαίες δουλειές που έχει μπροστά του για την ημέρα, όπως τι προωθητικές ενέργειες πρέπει να κάνει για να φέρει πελάτες, αρχίζει να βλέπει βιντεάκια στο YouTube και Facebook. Σκρολάρει μέχρι που να μπει πελάτης. Εξάλλου τι πιο σπουδαίο από τον πελάτη που έχει ένα αόρατο σήμα του ευρώ, καρφωμένο στο κούτελό του και που μόνο ο επιχειρηματίας το βλέπει; Έχει λογαριασμούς να πληρώσει κι αν δεν κάνει πωλήσεις θα έχει πρόβλημα, σκέφτεται. Η δουλειά η δική του λοιπόν είναι η πιο “σπουδαία”, να εξυπηρετεί πελάτες, κι αν το έκανε κι αυτό σωστά θα τον δικαιολογούσα.
Η ερώτηση που προκύπτει όμως από την παραπάνω παράγραφο είναι η εξής, γιατί επιλέγει να κάνει αυτή τη δουλειά (έδωσα αυτό σαν παράδειγμα γιατί είναι από τις πιο εύκολες δουλειές γι’ αυτόν αλλά η πιο δύσκολη στην ουσία). Γιατί απλά δεν προϋποθέτει σκέψη, δεν προϋποθέτει καμία μόρφωση καμία εκπαίδευση καμία πρόβα. Τίποτα. Μπες, πούλα, φεύγα.
Για φανταστείτε όμως εάν η διαδικασία της πωλήσεις ήταν σχεδιασμένη; είχε προβαριστεί πολλαπλές φορές για να είναι τέλεια; Να έχουν απαντηθεί οι ερωτήσεις και οι ανησυχίες των πελατών δίχως να έχει στην ουσία κάνει κάποια ερώτηση ο πελάτης; Αυτό προϋποθέτει βέβαια βαθιά σκέψη, διαλογισμό και οργάνωση. Πού χρόνος να τα κάνει αυτά ο επιχειρηματίας, που η προτεραιότητά του είναι να ποτίζει τις γλάστρες στην είσοδο και έχει βάλει το 22άχρονο κορίτσι που μόλις τελείωσε το ΙΕΚ ψηφιακού μάρκετινγκ να του τρέξει το μάρκετινγκ της επιχείρησής του;
Εδώ σας έδωσα ένα σενάριο με λίγο καυστικό και χιουμοριστικό τρόπο. Αυτή είναι η ζωή λίγο πολύ του κάθε μικρομεσαίου επιχειρηματία. Είναι ανοργάνωτος, χασομέρης και ανίδεος στο πώς τρέχουν μια επιχείρηση στη σημερινή εποχή, και πάνω απ’ όλα τεμπέλης.
Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας είναι τεμπέλης γιατί βαριέται να απασχολήσει το μυαλό του με τα σοβαρά ζητήματα όπως το μάρκετινγκ και την εκπαίδευση του προσωπικού του, και γιατί βαριέται να μορφωθεί, να διαβάσει, να ασχοληθεί με την εκπαίδευση τη δική του. Εκτός βέβαια κι αν είναι βιντεάκια στο TikTok φτιαγμένα από δήθεν συμβούλους επιχειρήσεων που πουλάνε επαναλαμβανόμενες και κοινές πληροφορίες και που οι περισσότεροι δεν έχουν πουλήσει τίποτα ποτέ στη ζωή τους.
